کتابخانه عمومی سرداران شهید خمین

روز جهانی خانواده را گرامی میداریم

روز جهانی خانواده را گرامی میداری

خانواده فراتر از یک کلمه، مفهوم و رابطه و حس است؛‌ می‌گویند خانواده شبیه هیچ چیز نیست چون مثالی در این دنیا ندارد اما همواره مهم است تاکید شود که وقتی از خانواده سخن به میان می‌آید منظور خانواده سالم است؛ قصه خانواده اما فراتر از این چند جمله و توصیف ساده است و این اهمیت به حدی است که حالا روزی جهانی به این نام و بزرگداشت این مفهوم ایجاد شده است؛ روز جهانی خانواده.

در سال 1994 سازمان ملل متحد 15 ماه می را به عنوان روز جهانی خانواده انتخاب کرد تا در این روز اهمیت خانواده‌ها بار دیگر برای همۀ مردم جهان یادآوری شود.

خانواده‌ها پایه و اساس جامعه هستند. سال‌های شکل‌گیری شخصیت هر انسانی با خانواده‌ سپری می‌شود، سال‌هایی که زندگی آیندۀ فرد به آن بستگی دارد و برایش سرنوشت‌ساز است.

به علاوه اعضای خانواده اولین کسانی هستند که فرد در کنار آنان زندگی می‌کند، به همین دلیل علاقه و دلبستگی زیادی میان آنان وجود دارد که موجب می‌شود از هم حمایت کنند و حلقۀ ارتباطی محکمی پدید آورند. خانواده همان نقطۀ امنی است که هر کسی پس از مخاطرات و شکست‌ها به آن بازمی‌گردد و اطمینان دارد که او را می‌پذیرند.

در روز جهانی خانواده جا دارد به ارزش‌های آن بیشتر بیندیشیم و تاثیر سرنوشت‌ساز آن بر زندگی‌مان را ارج نهیم.

تاریخچۀ روز جهانی خانواده

«بدون خانواده، انسان مانند کسی است که در تنهایی از سرما می‌لرزد.»؛ این جمله آندره موروا، نویسنده و تاریخ نگار فرانسوی، یکی از ملموس‌ترین تصویرهایی است که می‌توان دربارۀ خانواده به کار برد چراکه جایگاه و اهمیت آن را نشان می‌دهد و البته سرشار از عاطفه هم هست.

همان‌طور که مایکل جی فاکس بازیگر مشهور آمریکایی گفته است، «خانواده چیز مهمی نیست. همه چیز است.» این درست‌ترین جمله‌ای است که می‌توان دربارۀ خانواده گفت زیرا جایگاه و اهمیت آن را نشان می‌دهد و البته سرشار از عاطفه هم هست.

اگرچه خانواده‌های امروزی ممکن است با آنچه هزاران سال پیش وجود داشت متفاوت به نظر برسند؛ اما این چیزی از ارزش خانواده در همۀ دوران‌ها کم نمی‌کند.

سازمان ملل معتقد بود که خانواده‌ها به اندازه کافی مهم هستند که یک روز بزرگداشت جهانی برای آن ترتیب داده شود. اینگونه بود که در سال 1994، 15 می‌ به عنوان روز جهانی خانواده انتخاب شد.

والدین می‌خواهند سال‌های نخست زندگی فرزندانشان بهترین باشد؛ موضوعی که مطالعات متعدد بر لزوم آن و تأثیرش بر موفقیت آینده کودک صحه گذاشته است.

هر چه محیط خانواده برای کودک پایدارتر باشد، احتمال سلامت روحی و جسمی او افزایش خواهد یافت. با این حال جوامع سراسر جهان با موانعی روبه‌رو هستند که ثبات خانواده را به خطر می‌اندازد. سازمان ملل در دهه 1980 این موضوع را به رسمیت شناخت و روزی برای توجه بیشتر به این موضوع مشخص کرد تا هر سال به چالش‌های جهانی در زمینۀ آموزش، فقر، سلامت و همچنین تعادل میان کار و خانواده اندیشیده و برای آنها کاری انجام شود.

سنت‌های روز جهانی خانواده

برای گرامیداشت روز خانواده رسم خاصی وجود ندارد اما هر کسی می‌تواند هر سنت عجیب‌وغریبی که در خانواده‌اش دارد برای این روز برنامه‌ریزی کند.

هر خانواده‌ای منحصربه‌فرد است و داستان‌ها، خاطرات و ماجراهای بی‌شماری برای خود دارد، اعضای خانواده می‌توانند همۀ آنها را در روز خانواده با هم به اشتراک بگذارند و از این لحظات که فقط به خودشان و عزیزانشان تعلق دارد، لذت ببرند.

بسیاری از مردم چندان به خانوادۀ خودشان و ارزشی که می‌تواند برایشان داشته باشد، به همین دلیل روز جهانی خانواده فرصتی برای محبت به اعضای خانواده و سپاسگزاری از والدین، خواهران و برادران و حتی مادربزرگ پدربزرگ است. می‌توانید آنها را به رستوران یا هر مکانی که دوست دارند، دعوت کنید و شبی زیبا برایشان پدید آورید.

روز جهانی خانواده بر اساس اعداد

از هر 5 پدر یکی از آنها همۀ کارهای مراقبت از کودکان پیش از سن دبستان را برعهده دارند.

7درصد خانواده‌ها از پدران مجرد و فرزندان تشکیل شده است.

خواهر و برادر‌ها تا 11 سالگی 33درصد اوقات فراغتشان را با هم سپری می‌کنند.

65درصد از مادران یکی از فرزندان را بیش از باقی آنها دوست دارند که معمولاً بزرگ‌ترین فرزند است.

70درصد پدران هم ادعا کرده‌اند که یکی از فرزندان را بیشتر دوست دارند.

390 خانواده در یک مطالعه تحقیقاتی شرکت کردند، مطالعه‌ای که نشان داد فرزندان کوچک‌تر پرخاشگرتر و سرکش‌تر از فرزندان بزرگ‌تر هستند.

66 درصد نوجوانان 12-17 ساله با هر دو والدین زندگی می‌کنند.

در سال 2017 هفت درصد کودکان زیر 18 ساله در خانه پدربزرگ و مادربزرگ زندگی می‌کردند.

82 درصد کودکانی می‌گویند هنگام تصمیم‌گیری‌های جدی به نظر والدینشان بیشتر از دوستان خود اهمیت می‌دهند.

جشنی برای روز جهانی خانواده

با خانواده خود داوطلب شوید

با همکاری با خانواده خود در پروژه‌ای به نفع جامعه به جشن جهانی بپیوندید. به پیشنهاد نیاز دارید؟ مؤسسۀ خیریۀ نیکان ماموت را امتحان کنید. نیکان حامی خانواده‌هاست و مجموعه‌ای وسیع از برنامه‌ها برای کمک به خانواده‌های نیازمند دارد که به شکلی منظم اجرا می‌شوند.

شجره‌نامۀ خود را بسازید

همه اعضای خانواده می‌توانند در ساختن شجره‌نامۀ مشارکت داشته باشند. شجره‌نامه‌ها اگر خوب و شکیل تهیه شوند، می‌توانند برای نسل‌ها باقی بمانند. پدربزرگ‌ها، مادربزرگ‌ها و نسل‌های قدیمی‌تر، اطلاعات ارزشمندی دربارۀ بستگان درگذشته دارند. آنها خوسحال خواهند شد اگر دربارۀ خانواده و خاطراتشان بپرسید و بازگوکردن آنها برایشان لذت‌بخش است.

یک پیک‌نیک خانوادگی

ممکن است خانواده‌های زیادی در همسایگی شما وجود داشته باشند که دوست دارند با یکدیگر آشنا شوند اما راه راه مناسبی برای انجام این کار پیدا نکرده باشند. پیک‌نیک موقعیتی عالی برای گرد هم آوردن مردم است! فعالیت‌های شاد و هیجان‌انگیزی برنامه‌ریزی کنید تا یکدیگر را بهتر بشناسید و سپس با سِرو یک غذای لذیذ از ادامه این رویداد لذت ببرید.

پنج واقعیت در مورد واحد خانواده

خانوادۀ سنتی رو به زوال است

در سال 1960 حدود 73 درصد کودکان با هر دو والد زندگی می‌کردند، در حال حاضر این رقم به 46 درصد رسیده است و نشان می‌دهد که مفهوم جدیدی از خانواده در حال رقم‌خوردن است.

والدین مجرد در حال افزایش است

از سال 1960 تا کنون تعداد خانوارهای تک والد از 9 درصد به 26 درصد افزایش یافته است.

زندگی مشترک والدین

۷ درصد زوج‌ها ترجیح می‌دهند ازدواج نکنند اما صاحب فرزند شوند.

افزایش فرزندخواندگی

سالانه بیش از 135 هزار کودک در خانواده‌های آمریکایی پذیرفته می‌شوند.

چند نسلی زیر یک سقف

فقط 28.4 درصد خانوارها شامل سه نسل یا بیشتر هستند.

چرا روز جهانی خانواده مهم است؟

اهمیت خانواده در جامعه را نشان می‌دهد

خانواده‌های قوی‌تر، مدرسه‌ها و جامعۀ قوی‌تر را به دنبال خواهد داشت. یک خانوادۀ قوی می‌تواند به هر یک از اعضا کمک کند تا احساس رضایت بیشتری نسبت به خود و جهان داشته باشند. به علاوه نمونه‌ای از زندگی خانوادگی است و نشان می‌دهد این واحد کوچک جامعه چگونه می‌تواند موجب داشتن دنیایی بهتر شود.

یادآوری می‌کند که خانواده‌ها شبیه هم نیستند

هر خانواده‌ای متفاوت است. خانواده را می‌توان به روش‌های مختلفی تعریف کرد و روز جهانی خانواده این را به رسمیت می‌شناسد. خانواده‌ها ترکیب مختلفی از افراد هستند، زن و مردی که فرزندی ندارند، یا مادر بزرگ و نوه‌ای که با هم زندگی می‎کنند به اندازه والدین و فرزندان، خانواده محسوب می‌شوند. روز خانواده زمانی برای جشن‌گرفتن و سپاسگزاری از وجود همۀ کسانی است که زندگی افراد به آنها بسته است.

فرصتی برای گفت‌وگوهای انتقادی

روز جهانی خانواده زمان جشن است، اما همچنین زمانی برای گفت‌وگوهای جدی دربارۀ برخی از چالش‌هایی است که خانواده‌ها در سراسر جهان با آن روبه‌رو هستند. بسیاری از خانواده‌ها با مسائلی مانند فقر، کمبود مراقبت‌های بهداشتی، اشتغال و تربیت فرزندان دست و پنجه نرم می‌کنند. امروز، آگاهی و درک بهتری از این چالش‌ها وجود دارد. در روز جهانی خانواده همه می‌توانند دربارۀ این مشکلات با عزیزانشان صحبت کنند و راه حلی بیابند.

با خرید درخت ابریشم از مجموعه درختان پروژۀ نیکان در کاری خیر سهیم می‌شوید

می‌توان بدون رابط سببی یا نسبی خانواده ساخت؟

آیا خانواده تنها به رابطه‌های ژنتیکی یا پیوند و خویشاوندی خلاصه می‌شود و آیا می‌توان بدون این مشخصات با هم خانواده ساخت؟ این پرسشی مهم است که مفهوم سنتی خانواده را کمی دچار تغییر می‌کند.

به عبارت دیگر می‌توان به این پرسش پاسخ مثبت داد: بله، می‌توان بدون رابطه‌ سببی یا نسبی خانواده ساخت؛ خانواده‌ای که نه از راه خون و ازدواج، بلکه از مسیر مهر، همدلی و کار خیر شکل می‌گیرد.

روز جهانی خانواده فرصتی‌ است برای بازاندیشی در معنای خانواده و گستردگی آن در دنیای امروز. در چنین نگاهی، نیکوکاری تنها یک عمل انسانی یا دینی نیست؛ بلکه پلی‌ست برای ایجاد پیوندهایی عمیق‌تر از نسب و سببی.

موسسات خیریه همچون موسسه خیریه نیکان ماموت، با فراهم کردن بسترهایی برای ارتباط بین نیکوکاران و مددجویان، الگوی تازه‌ای از خانواده را شکل می‌دهند؛ خانواده‌ای بر پایه‌ی عشق، همدلی، حمایت و مسئولیت‌پذیری. کار خیر، افراد را به گونه‌ای کنار هم قرار می‌دهد که رنج و شادی‌شان با یکدیگر گره می‌خورد و به راستی مگر خانواده چیزی غیر از این است؟

نیکوکاران از سر مهربانی و با قلب پر از عشق و نه وظیفه‌ی خونی، قدم در راه کمک می‌گذارند و مددجویان، در سایه‌ی این مهر، دوباره حس تعلق را تجربه می‌کنند. برای مثال، کودکی که در سرپرستی یک خانواده‌ نیکوکار قرار می‌گیرد، نه تنها سرپناه و آموزش دریافت می‌کند، بلکه حس می‌کند عضوی از یک خانواده است؛ خانواده‌ای که با دل او گره خورده نه با شناسنامه. یا سالمندی که توسط یک داوطلب مهربان از انزوای خانه‌ی سالمندان بیرون می‌آید، روزهایی از جنس خانواده تجربه می‌کند.

همچنین خانواده‌هایی که با حمایت ماهانه‌ی نیکوکاران از اضطراب تأمین مایحتاج اولیه رهایی می‌یابند، فراتر از یک رابطه‌ی مالی، یک پیوند انسانی برقرار می‌کنند. در این پیوندها، واژه‌ «خانواده» مفهوم تازه‌ای می‌یابد؛ دیگر نه فقط به‌معنای پدر و مادر و فرزند، بلکه به‌معنای گروهی از انسان‌ها که خیر و مهر را به هم هدیه می‌دهند. اگرچه روابط سببی و نسبی ستون‌های مهمی در ساختار خانواده‌اند، اما در دنیای پرچالش امروز، باید خانواده را بازتعریف کرد.

به عبارت ساده‌تر و در جمع‌بندی این بخش می‌توان نوشت که کار خیر می‌تواند ما را به هم پیوند دهد و از ما خانواده‌هایی نو بسازد؛ خانواده‌هایی که شاید از راه خون نیامده‌اند، اما از راه دل و انسانیت، عمیق‌تر و ماناتر شکل گرفته‌اند.